دویدیم و دویدیم هیچ جا رامون ندادن

                                گفتن که توی جاده دونده ها زیادن

                               دویدیم و دویدیم فایده نداشت دویدن

                             به همه چی رسیدیم به جز خود رسیدن

                             دویدیم و دویدیم تو کوچه های بن بست

                           می رفتیم و می گفتن خسته نشید بازم هست

                                 دویدیم و دویدیم جاده ها بسته بودن

                                 پلای تو راهمون همه شکسته بودن

                                 دویدیم و دویدیم رفتیم تو خط عادت

                               کم کم به هم می کردن دونده ها حسادت

                                 دویدیم و دویدیم راهها خاکستری شد

                               حرفای عاشقونه کمرنگ و سرسری شد

                                  دویدیم و دویدیم اسفندی دود نکردن

                                گفتن فقط زیر لب کاش دیگه بر نگردن

                             دویدیم و دویدیم خوردیم به سنگ و صخره

                                 طاقتمون تموم شد تا دریا قطره قطره

                                    دویدیم و دویدیم سیبا رسیده بودن

                                  سه فصل آزگار بود،همه دویده بودن

                                    دویدیم و دویدیم تا برسیم به دیوار

                                 اونور دیوارم باز،خوردیم به خط تکرار

                                     دویدیم و دویدیم قصه زندگی بود

                                  که واسه اون دویدین،فقط دیوونگی بود

                                    تقديم به دوست عزيزم امير

                                 نظر يادتون نره

نوشته شده در شنبه 4 اسفند1386 توسط آرش | لينك ثابت |